DIDO DIDO

Een uur lang Purcells beroemdste aria

uit: NRC, 9 nov 2017, Joep Stapel ★★★

Dido Dido is een uitgepuurd theater van lichaam, stem en adem, dat de aandacht gijzelt met een sterk ritme en mooie vondsten.

(...)

Het begint al met een briljant uitgewerkte declameer-estafette, waarbij de zes performers om beurten één woord opzeggen, steeds sneller, en vervolgens simultaan, waarna het geroezemoes weer een ritme wordt dat in en uit fase beweegt. Op precies het juiste moment word je betoverd door een geneuriede versie van de aria.

...

DIDO DIDO

Adembenemende DIDO DIDO neemt bezit van je ziel

uit: Musicalnieuws.nl, 10 nov 2017 ★★★★★

Ontzeg jezelf niet misschien wel het mooiste stuk dat je ooit zult zien. Gun jezelf dat. Dat gevoel dat je wil dat het niet meer ophoudt. Omdat het ziel heeft. Omdat het je ziel raakt. Omdat het een kronkelende wilde verstillende verwarrende ontroerende intens prachtige strelende ademtocht is.

(..)

Een rauw maar feeëriek, heftig maar zo dierbaar, wanhopig en hangend aan het leven, verhaal in woorden, muziek, instrumenten, mensen en een pop. Het raakt diepere...

DIDO DIDO

Opwekkende deconstructie van droevigste barokaria

uit: Theaterkrant.nl, 10 nov 2017, Max Arian ★★★★

Het is zo’n geliefd stuk muziek, dat het er om vraagt dat kunstenaars er iets bijzonders mee willen doen. Maar dat is ook het gevaar. Romain Bischoff, muzikaal leider van het eigenzinnige operagezelschap Silbersee, en regisseur en choreograaf Nicole Beutler zijn die uitdaging met succes aangegaan.

(...)

De door Ulrike Quade in de Japanse bunrakutraditie ontworpen pop beweegt aandoenlijk, nieuwsgierig, menselijk. Een van de mannen neemt haar in zijn armen en danst...

DIDO DIDO

Alleen Dido’s laatste aria weerklinkt

uit: Parool, 10 nov 2017, Jacq Algra ★★★

Het begin van Dido is verstild en mooi.

(...)

De musici zingen niet alleen verdienstelijk, ze bespelen ook harmonium, kemence en fujara en brengen zo een meer oosterse klankwereld binnen.

(..)

Het raakt je (…) als de danseres, die aan het begin van de avond uit alle macht ‘no trouble’ in de microfoon scandeerde, tegen de vlakte stort.

meer…

DIDO DIDO

Theatrale adaptatie Dido en Aeneas eindigt met een kaakslag

uit: Volkskrant, 13 nov 2017, Guido van Oorschot ★★★★

Uiteindelijk legt iedereen het af tegen de pure kracht van Purcells noten. De voorstelling eindigt met een kaakslag.

(...)

Zie het maar eens droog te houden.

Lees meer

DIDO DIDO

Ontroerend van begin tot einde, en zelfs adembenemend aan het slot.

uit: El Balandre, 14 nov 2017, Jordi Ribot Thunnissen

Dido Dido is waanzinnig goed. Ontroerend van begin tot einde, en zelfs adembenemend aan het slot.

(...)

En wat een spel! Wat een overgave, en wat een schoonheid.

(...)

Een choreografe die best wel meester van revisitation genoemd mag worden. Met haar analytische, ogenschijnlijk koude toepassing van choreografische methoden snijdt Nicole Beutler door dansstukken, liederen of thema’s van een ver verleden of van vandaag. Ze gaat als een...

7: TRIPLE MOON

Triple Moon is te esthetisch om onder de huid te kruipen

uit: Trouw 10/07/2017

Op het affichebeeld van Nicole Beutlers '7: Triple Moon' staan twee vrouwenbenen met een ontluikend plantje in driehoekvorm als schaamgedeelte. Abstract geometrisch vormgegeven, maar toch: we kijken hier naar een vulva in bloei.

De voorstelling is dan ook een ode aan de vrouw, haar kracht en haar mysterie, in dans en schitterende toneelbeelden die zó de boekjes in kunnen. Daarvoor gebruikt Beutler - die door haar intelligente concepten als een stuwende kracht in de dans wordt...

7: TRIPLE MOON

Een wonderlijke combinatie van kunst en kitsch

uit: Theaterkrant 09/07/2017

De nieuwe voorstelling van Nicole Beutler ging gisteren tijdens Julidans in première. Aan 7: Triple Moon werkten behalve het gebruikelijke team van Gary Shepherd (geluid) en Minna Tiikkainen (licht) ook de videokunstenaars Helena Muskens en Quirine Racké mee. Triple Moon is bovendien het laatste deel van een drieluik, waarin Beutler vanuit primaire geometrische vormen werkt, en die dan met name als model voor symbolische ordening inzet. Na de cirkel en het vierkant is nu dan als...

Choreograaf en regisseur Nicole Beutler zoomt met haar nieuwe voorstelling 6: The Square in op de behoefte van de mens om orde te scheppen in een voortdurend veranderende wereld. Het is het tweede deel van Nicole Beutlers (47) Bauhaustrilogie over de basisprincipes van de cirkel, het vierkant en de driehoek. Na een periode waarin ze vooral politiek geëngageerde stukken schreef, wilde ze terug naar de kern van de kunst.

"De periode 2011-2012 was mijn meest politieke fase, al mijn...

6: The Square

Beutler hakt het uur gestileerd in kwarten

uit: Volkskrant, 21/05/2016

"(...)Wonderlijk genoeg varieert ze op beheerste patronen van de nostalgische Amerikaanse square dancing. Op een strak vierkant dansen acht dansers zigzaggende molenfiguren, waarbij ze razendsnel van positie en partner wisselen, opgehitst door een lekkere beat. De dans ademt een vleugje country en linedance, maar dan met bedwelmende groepspatronen. Beutler hakt het uur gestileerd in kwarten, met een terugkerend element als begin: de dansers vormen steeds de letters van het...

(...)Choreograaf Nicole Beutler opent met de sterke performance 6: THE SQUARE, een korte versie van haar Bauhaus trilogie. Het eerdergenoemde gele vierkant biedt het raamwerk voor een onderzoek naar vorm, lichamelijkheid en narratief in performancekunst, functionerend zowel als podium als artistiek kader. Acht dansers en een ‘MC’ uit de Amerikaanse Square Dance, tasten letterlijk de grenzen af. De in traditionele danskleding gehulde MC (inclusief cowboyhoed), zweept het publiek op en...

6: The Square

6: THE SQUARE is een schreeuw naar vrijheid

uit: De PIT 24/05/2016

Op vrijdagavond zit ik met een biertje in het ‘festivalhart’ van Spring, de foyer van de Stadsschouwburg. Ik ga naar de premièrevoorstelling van 6: THE SQUARE. Enige voorkennis over waar ik terecht zou komen heb ik niet, en van het doorbladeren van het programma wordt ik ook niet veel wijzer: “In een feestelijk ritueel leiden acht dansers en één actrice je door een landschap van mogelijkheden.” Choreografe Nicole Beutler onderzoekt de ‘mogelijkheden voor de rol van het vierkant in onze...

6: The Square

De mix van gebeurtenissen zit slim in elkaar ***

uit: Theaterkrant ***, 21/10/2016

"6: The Square bevat een aantal mooi uitgewerkte scènes. De openingsdans is er een van. Het heeft soms het effect van een schilderij van Mondriaan, maar dan een waarin de lijnen niet stilliggen maar haaks op elkaar voortschuiven. De bewegingen worden consequent strak uitgevoerd.

Het lijnenwerk wordt opnieuw mooi uitgewerkt in een stuk waarin de dansers, nu gekleed in verschillende 'etnische' outfits, in vaste duo's de lijnen van de vierkante vloer verkennen en voorbijgaan. De duo's...

6: The Square

Denkt '6: The Square' in hokjes?

uit: Dans Magazine 21/05/2016

We willen teveel orde scheppen in de chaos. Deze boodschap geeft choreografe Nicole Beutler mee in de dansvoorstelling 6: The Square. De voorstelling maakt onderdeel uit van SPRING 2016, een tiendaags festival met experimentele dans, theater, installaties en lezingen. Beutler stelt hokjesdenken aan de kaak, zonder een oordeel te vellen.

THE SQUARE. De lichamen van vier dansers en vier danseressen vormen deze letters aan het begin van de voorstelling. Zo vormt één jongen de...

6: The Square

Squarophobia: The Fear of Square Dancing

uit: Liefde voor Theater, 20/05/2016

Tijdens de dansvoorstelling 6: THE SQUARE van Nicole Beutler zien we de orde en afbakeningen van het dagelijkse en urbane leven langzaamaan afbrokkelen tot een organische samensmelting van mensen, cultuur, vrijheid en diversiteit.

Gisterenavond opende SPRING haar deuren met 6: THE SQUARE van Nicole Beutler welke na afloop terecht werd beloond met een staande ovatie. Vereerd en tevens nederig voel ik me dat ik mag schrijven over deze fantastische première voorstelling.
...

6: The Square

The Square: Thanks for Coming!

uit: Inferno Magazine 22/05/2016

Utrecht, correspondent. 
The Square, choreography by Nicole Beutler – SPRING Festival Utrecht
Thank you for coming!

The small ritual of écriture corporelle done, the curtain raised, we are startled, apart from by the large metal tower and the clear square on the stage, by the four red liquid crystal numbers that indicate “65.00”. In this hour and five minutes, all that we will see is in real time, the minutes measured out by this bright red.

And what do we...

6: The Square

6: THE SQUARE is geniaal 'in every way'!

uit: Publieksreacties

"Oh my, Oh my! 6: THE SQUARE is G.E.N.I.A.A.L in every way! True(and)Joy! #NicoleBeutler! Left the Stadsschouwburg Amsterdam with a big smile on my face:-)))!" - Tweet bezoeker, 26/09/2016

"Een schitterende avondvullende dans, soepel in beweging, en toch perfect uitgewerkt en détail in muziek en toneelbeeld. Neemt zonder onderbreking de aandacht, oog en oor, steeds mee, door het verhaal van plein en vierkant, vele vierkanten en meer kleuren en nog meer beweging." - blog Martien...

6: The Square

6: THE SQUARE

uit: ramsayburt.wordpress.com 20/05/2016

Dit is, naar ik begrijp, de tweede voorstelling in een danstrilogie die voortkomt uit Beutler's belangstelling voor Bauhaus. Zoals de titel aangeeft, zijn er in de scenografie vierkanten verwerkt – op de vloer, in het achterdoek en in het lichtontwerp – en komen vierkante formaties voortdurend terug in de choreografie die, natuurlijk, ook een onderdeel Amerikaanse squaredance omvat.
Het begrip vierkant roept associaties op met robuustheid, stabiliteit, heldere eenvoud en solide...

In haar ontdekkingsreis door de geschiedenis van de dans nam Nicole Beutler choreografieën van Michel Fokine en Lucinda Childs onder handen in haar voorstellingen Les Sylphides (2007/2008) en 2: Dialogue with Lucinda (2010). Met 5: ECHO grijpt zij terug op de Nederlandse dansgeschiedenis.

Beutler liet zich inspireren door het werk van Koert Stuyf en Ellen Edinoff. Van hun legendarische voorstellingen – het radicale, experimentele werk werd destijds zowel bij Het Nationale Ballet...

Op de rand van het podium staat een naakte vrouw op hoge rode hakken, een roze hoofdtooi in haar hand en een flinterdun wit gewaad over haar schouders. Ze begint te praten, statisch, nadrukkelijk en trots. De strakke lijnen van haar gespierde lichaam vangen harde schaduwen in het spotlicht. Het bevlogen, geëxalteerde betoog door Amerikaanse danseres Kelly Hirina gaat over in manische bewegingen die doen denken aan de hoogtijdagen van de performancekunst in de jaren ’70. De cirkel vormt...

5: ECHO

Een ontspannen blik op een roemrucht en verplichtend verleden.

uit: Cultureel Persbureau 13/12/2014

5: ECHO is een curieuze voorstelling. Alle aandacht gaat uit naar twee fameuze pioniers van de Nederlandse dans in de jaren 60 en 70: Ellen Edinoff en Bianca van Dillen. Toch laat Echo vooral zien hoe onmogelijk (en misschien ook wel onwenselijk) het is om vergane glorie te willen doen herleven. Danseres Kelly Hirina wordt nooit Ellen Edinoff. Het ensemble van dansers dat met Beutler aan de herwerking van Vermiljoen werkte, straalt nergens de artistieke en feministische strijdbaarheid uit...

Soms heb je voorkennis nodig om een voorstelling op waarde te schatten. Nicole Beutler gebruikt voor haar nieuwe choreografie 5: ECHO, gepresenteerd in Julidans, twee belangrijke inspiratiebronnen uit de Nederlandse dansgeschiedenis van de jaren 70: de radicale, vaak verstilde Carré-solo's van danseres Ellen Edinoff en haar man Koert Stuyf, en het vrouwensextet Vermiljoen (1978) van Bianca van Dillen, gemaakt in Felix Meritis, met stapjes, sprongen en caleidiscopische figuren bij een...

5: ECHO

Kracht van toen gelikt verbeeld ***

uit: Trouw 11/07/2014

Een herinterpretatie van een bestaand werk, wat in het toneel gangbaar is, komt in de moderne dans weinig voor. Jammer vind choreografe Nicole Beutler, want goede kunst bouwt altijd voort op wat er daarvoor was.
Al eerder verbond ze haar eigen werk aan historische choreografieën, en inmiddels kan ze als het danshistorisch geweten van Nederland worden beschouwd. Voor '5: ECHO' dook Beutler in samenwerking met ICK Amsterdam in de Nederlandse moderne dansscene van de seventies met...

4: STILL LIFE

Dansduet met geometrische sierlijkheid

uit: Sapsite 23/12/2013

Een fantastisch mooie dansvoorstelling. 4: Still Life, een choreografie van Nicole Beutler. Een spel van objecten, lichamen, ruimte en licht. Een man en een vrouw die elkaar uitdagen, elkaar provoceren en samensmelten. Een zeer diverse dansvoorstelling die werkelijk een lust is voor het oog. Wederom een mooie ervaring in Theater Kikker.

Dansende objecten
De voorstelling begint met zes naast elkaar opgestelde panelen die samen een wand vormen. Bijna onmerkbaar schuift een van...

4: STILL LIFE

Strak, superieur en vormelijk

uit: Trouw 1/11/2013

Het is een klassiek gegeven, man en vrouw, samen op toneel in een duet. Choreografe Nicole Beutler voert ons in '4: Still Life' (nummer 4 in wat we als een reeks voorstellingen kunnen zien) terug naar de vele verschijningsvormen die dat duet in de westerse cultuurgeschiedenis heeft ingenomen: van de dansen aan het hof van de Zonnekoning tot ballroom en tango.

En daar doet ze mee wat inmiddels als haar 'methode' kan worden bestempeld; zonder in een lesje dansgeschiedenis te...

Als choreograaf Nicole Beutler het duet in de dans gaat onderzoeken, weet je bij voorbaat dat je als publiek straks niet kunt wegzakken in een medley van intiem, gepassioneerd of vrolijk dansende paren. Dat zou te makkelijk zijn. Wat Beutler doet: ze neemt het duet, de dialoog tussen twee lichamen, als uitgangspunt, maar kijkt ernaar door de bril van een Bauhauskunstenaar uit het begin van de 20ste eeuw. En dan zien je vooral geometrische vormen. Sober, helder, abstract.

Beutler...

4: STILL LIFE

Beutlers fascinerende stillevens ****

uit: Theaterkrant 30/10/2013

In 4: Still life borduurt choreografe Nicole Beutler verder op de lichaams-’architectuur’ die ze ontwikkelde in 3: The garden. Ditmaal zijn de principes van Bauhaus uitgangspunt. 4: Still life is ook een onderzoek naar het ultieme duet. Net als in veel van haar vorige voorstellingen put Beutler uit de dansgeschiedenis. Het menuet, de hofdans, ballroom en pas de deux, alles in 4: Still life staat in het teken van de parendans.

4:Still life is een buitengewoon abstracte...

Wegens succes is de voorstelling 3: The Garden van NBprojects uit 2011 weer te zien in de theaters in Nederland. Nicole Beutler en haar team hebben de voorstelling aangepast zodat het nu past in de grote zaal, in plaats van de kleine zaal.

Op de vloer van het podium zien we een vierkante grasmat met aan beide kanten drie korte nepbomen. Een normaal geklede jongeman vertelt ons geanimeerd over het moment dat er niets was en de oerknal en geeft een opsomming van dingen, plekken...

3: The Garden

In Beutlers tuin lopen zonde en onschuld in elkaar over ****

uit: Het Parool 07/2/2016

In The Garden keert Nicole Beutler terug naar Monte Verità, de Zwitserse kunstenaarskolonie waar bewoners aan het begin van de vorige eeuw naakt rondliepen en musiceerden, dansten en tuinierden dat het een lieve lust was.

Rudolf von Laban (1879-1958) was daar, hij onderzocht de basisprincipes van menselijke beweging. Zwaartekracht, balans en doorgaande energie kenmerkten zijn dans - kwaliteiten die we terugzien in Beutlers choreografie. Die begint met een man en een vrouw op...

3: The Garden

De stilering in deze tuin van Eden klopt perfect ****

uit: Volkskrant 19/3/2011

"In het begin was er niks. Niks was. Dus ook niet was". De man in geblokt houthakkershemd en met zachte Vlaamse tongval spreekt zijn semi-filosofische woorden over het ontstaan van de wereld in een doorgaande lijn uit. Het it een kwaliteit die de dynamiek van de hele voorstelling zal kleuren. Een prachtige onderstroom die alles gastaag voortstuwt en organisch verknoopt. Ook als de big bang klinkt. Ook als de zo bedeesd ingezette song The Garden van Einsturzende Neubauten uit de bocht...

2: Dialogue with Lucinda

Beutler perfectioneert oude choreografie

uit: Het Parool 29/11/2010

Choreograaf Nicole Beutler zadelt een deel van het publiek met een interessant probleem op. Want hoe moet je deze performance beoordelen als je de stukken waarop het geïnspireerd is niet kent? Dialogue with Lucinda maakte eerder dit jaar onderdeel uit van Cover #2, waarin choreografen werd gevraagd hun interpretatie te geven van een willekeurig werk uit de dansgeschiedenis.

Beutler - die zich eerder aan een eigenzinnige interpretatie van Les sylphides waagde - koos twee stukken van...

2: Dialogue with Lucinda

Beutler benadert Childs’ danstaal met distantie

uit: Trouw 29/3/2010

Hoeveel rondjes snelwandelen de vier dansers in de remake van ‘Radial Courses’ (Lucinda Childs, 1976) van Nicole Beutler wel niet? Het moeten er honderden zijn, in schuivende patronen, maar met steeds weer dezelfde huppel, in ijzingwekkend unisono uitgevoerd. Het bewegingsmozaïek vergt het uiterste van de dansers. Totaal ondergeschikt aan de vorm en tegelijk alle touwtjes in handen; één misstap en het ritueel ligt aan gruzelementen.

Dat raakt de kern van het werk van Lucinda...

2: Dialogue with Lucinda

Festival of Miniatures - Dialogue with Lucinda

uit: The Stage 30/9/2010

Nicole Beutler has adapted two mid-seventies works by radical New York choreographer Lucinda Childs by adding recorded music and fragments of live sound.

At 18 minutes, Radial Courses is the most extreme, with the four dancers marching around the stage in perfect synchronised formation before slipping in and out of the rigid system, creating cross-complementary patterns and rhythms.

It is subtle and hypnotic, though making the audience stand around the edge is unusually...

2: Dialogue with Lucinda

Levendige duik in werk van dansrebel ****

uit: Volkskrant 26/3/2010

AMSTERDAM ‘Never judge a dance by its cover!’, waarschuwt de ingetogen Lucinda Childs half serieus na afloop van de voorstelling 2: Dialogue with Lucinda Childs, een bewerking van twee van haar choreografieën door Nicole Beutler. Childs is een wereldberoemde vertegenwoordiger van de Amerikaanse postmodernen die in de jaren zestig braken met de toenmalige opvattingen van moderne dans. Beutler behoort tot de choreografen van rond de eeuwwisseling die wederom heilige huisjes omver schopten en...

1: SONGS

De kijker voelt zich in zijn kruis getast

uit: urbanmag.be 28/8/2010

Nicole Beutler is een Duitse choreograaf, performer en curator die in Nederland werkt. Haar werk valt moeilijk onder één noemer te vatten; in haar creaties speelt ze met de grenzen van dans, performance en beeldende kunst. In haar vorige stukken Lost my Quiet Forever en Les Sylphides nam ze de oudere kunsttakken barok en ballet onder handen. Met 1:Songs creëerde ze samen met de in Servië geboren performer Sanja Mitrovic en de Britse muzikant Gary Sheperd een veelgelaagde voorstelling over...

1: SONGS

1: SONGS

uit: concertnews.be 26/8/2010

Een film beeld uit "Roma, citta, aperta" (1945) van Roberto Rossellini in zwart wit, zien we wat wazig. Beetje bij beetje verscherpt de dramatische beeld van de vrouw die wegrent van een oldtimer. Een vrouw die haar geliefde achternarent die gedeporteerd wordt. Links zien we soldaten die mensen tegen de muur gedrukt hebben. Hun geweren zijn op hen gericht.

De sterkte van de beeld is de mix van angst en liefde die elkaar tegelijkertijd ontmoeten. Tragische personages uit de...

1: SONGS

1: SONGS so much more than a feminist pop concert

uit: Juncture.com March 2014

In all honesty, I think I’m still reeling from what I’ve witnessed. My brain can’t quite harness the sheer power and raw emotion that’s hit me like a speeding truck. Thinking back, I can’t remember the last time I felt so utterly blown away by a performance, if ever at all.

Before arriving at the Northern School of Contemporary Dance, to watch the performance of Nicole Beutler’s 1: Songs; I had very little idea of what was in store. Having read the event description, and watched...

Grote vrouwen uit de (toneel)literatuur als Antigone, Medea, Gretchen, Marie en Jane duiken nu en dan op in de kille zwart-wit videobeelden van een razzia.

Waar zij eerder een eigen draai gaf aan de barok (Lost is my Quiet Forever) en aan het klassieke ballet (Les Sylphides) verhoudt choreograaf en regisseur Nicole Beutler zich in 1: SONGS tot personages uit bekende dramateksten en romans. Die herleven via de stem en het lichaam van Mitrovic, die kracht aan subtiliteit paart.

...
Liefdesverklaring

Y Generation Festival: Klein, grote smaken in dans

uit: Uit PAC Magazine di Arte & Culture 18/10/2016

Gedurende het Y Generation Festival waren er twee werken die de behoefte belichaamde om te experimenteren met zowel nieuwe manieren van communicatie als de nieuwe generatie en de noodzakelijke uitwisseling tussen de generaties door middel van danstalen mogelijk maakten.

De Belgische groep fABULEUS, met DECLARATION OF LOVE, en het gezelschap Abbondaza/Bertoni I BAMBINI, met DUEL-TERZA GENERAZIONE, openen nieuwe perspectieven met betrekking tot dans voor en met jongeren. Deze...

"Het publiek wordt in 'Liefdesverklaring' letterlijk de hand gereikt en geknuffeld op een even virtuoze, uitbundige als ongemakkelijke manier."

"Meer dan een uitbundige ode aan het theater(publiek) is dit vooral een flamboyante, guitige oproep om durven jezelf te zijn, als 'performer' in het leven."

© Els Van Steenberghe

Liefdesverklaring

Deze jongeren hebben het helemaal ****

uit: Theaterkrant 10/10/2014

"De strakke enscenering, het spitse spel en spelplezier, dit aanstekelijk performen met lichaamsbewegingen en met stem is zo knap om mee te maken. Allen Assi, Bastien Bodarwé, Siska Bouwen, Laetitia Janssens, Stephanie Peeters en Jonas Vermeulen: deze jongeren hebben het helemaal."

© Tuur Devens

Liefdesverklaring

Een overrompelende, dynamische, heerlijke "Liefdesverklaring"

uit: Publieksreacties

"Genoten vanavond bij Corrosia Almere van "Liefdesverklaring". Tekst, dans, muziek, intensiteit. Alles klopte. Ik zie u graag. Gemoedelijk nagesprek. Mooie nieuwe verklaringen toegewenst." Hans - 17/09/2016
"In één woord? Subliem! Jullie wisten het publiek helemaal mee te krijgen en de gevoelige snaren van elk romantisch hart te bespelen. Daarbij hebben jullie mij buikpijn van het lachen bezorgd door me het podium op te sleuren en om me heen te dansen!" Amelie - 8/11/14

...

Liefdesverklaring

De puurheid van de performers wordt benadrukt en dat is prachtig *****

uit: de Volkskrant 21/11/2014

Het jongerenfestival Breakin'Walls heeft een topper in huis: Liefdesverklaring. Een 'schaduwversie' van Peter Handkes klassieke toneeltekst Publikumsbeschimpfung, alleen worden we als publiek niet beschimpt, maar bemind. Zes jonge performers van het Vlaamse productiehuis fABULEUS zijn in samenwerking met choreograaf Nicole Beutler en schrijfster Magne van den Berg, beiden uit Nederland, tot grote hoogten gekomen.

Handke bepleitte in 1966, hij was zo oud als de jongeren op het...

Liefdesverklaring

Liefde, tijd en ruimte delen ****

uit: Het Parool 20/11/2014

Daar staan ze dan: Jonas, Siska, Stephanie, Laetitia, Bastien en Allen. Tussen de achttien en tweeëntwintig jaar zijn ze, en ze spelen de sterren van de hemel. Ze volgden toneel-, muziek- en danslessen en zijn nu voor drie jaar verbonden aan productiehuis Fabuleus in Leuven.

"Hier worden de mogelijkheden van het theater uitgeprobeerd. Dit is de wereld en u bent de aanleiding." De zes hebben ieder een microfoon en spreken ons ritmisch en unisono toe, we zijn meer dan welkom. "We...

"Het enige recente kunstenaarsportret dat wél wat te verdedigen had én erin slaagde om ook nog te confronteren, was er één met opgeschoten pubers. In Liefdesverklaring, een van de meest ontroerende voorstellingen van 2014, draaiden zes jongeren het befaamde Publikumsbeschimpfung van Peter Handke uit 1966 om tot een uiterst genereuze handreiking naar de zaal. Zij sommen op wat ze als kunstenaars te bieden hebben, niet wat ze zijn kwijtgespeeld. Die jonge artiesten vallen samen met zichzelf,...

Liefdesverklaring

"We willen gewoon niet dat dit stopt"

uit: theaterfestivalblog.be

Liefdesverklaring richt zich als een dankwoord aan het publiek, voortbordurend op Publikums-beschimpfung van Peter Handke (1966) waarin het publiek stevig werd wakker geschud door een scheldtirade. Onder de deskundige begeleiding van productiehuis fABULEUS, regisseur Nicole Beutler en schrijfster Magne van den Berg staan in Liefdesverklaring zes jonge spelers op scène. Tussen de laatste repetities door mocht ik met hen aan tafel schuiven. — Rini Vyncke

Het eerste gesprek...

Antigone

Dit is een poppenspel zoals we dat al zelden zagen ****

uit: De Standaard 16/11/2012

Haar naam is collectieve geschiedenis: Antigone. De tragische heldin, die haar leven gaf voor het hogere doel door haar dode broer te begraven tegen het koninklijke gezag in. Maar wie herinnert zich nog haar zus, Ismene? Nicole Beutler en Ulrike Quade geven haar eerherstel.

Voor deze tragedie van Sofocles vonden choreografe Nicole Beutler en figurentheatermaakster Ulrike Quade inspiratie bij het Japanse bunraku, traditioneel poppentheater voor volwassenen. De poppen die Watanabe...

Antigone

Poppen maken tragiek invoelbaar ****

uit: Theaterkrant 20/9/2012

Het geluid van ontploffende granaten en het geratel van machinegeweren klinkt dreigend. In de actie op het strijdtoneel lijkt het onheil onafwendbaar, maar voordat Polyneikes neervalt, hebben de drie spelers opvallend genoeg al een voor een het leven gelaten. Want Polyneikes is, in deze nieuwe bewerking van Sofokles’ Antigone door theatermaakster Ulrike Quade en choreografe Nicole Beutler een pop, die aanvankelijk naar de Japanse Bunraku-traditie door dezelfde drie spelers tot leven wordt...

Met dans en een vertaling van het Japanse poppenspel bunraku zien Ulrike Quade en Nicole Beutler in Sofokles' 'rebel' Antigone een metafoor voor levensvragen van nu.

Vóór 'Antigone', hun eerste voorstelling samen, hadden Ulrike Quade en Nicole Beutler elkaar nog nooit ontmoet. En dat is eigenlijk best raar, realiseren ze zich nu. Allebei van Duitse origine en ongeveer even lang in Nederland, beiden vrouwen in het theater - behoorlijk succesvol, ook internationaal - én allebei...

SHIROKURO

De dans voorbij

uit: Volkskrant 18/6/2013

Vanavond op het Holland Festival de Nederlandse première van Shirokuro van choreograaf Nicole Beutler. Ze legt hoe muziek, dans en licht in de voorstelling versmelten.

'Mijn liefde voor de piano gaat zo ver dat ik stiekem altijd een man heb gewild die piano speelt.' Nicole Beutler (44), choreograaf, flapt het eruit en heeft meteen spijt. 'Te persoonlijk.' Wat ze maar wil zeggen: de piano is het mooiste instrument dat er bestaat. 'Als kind luisterde ik uren naar mijn grootmoeder....

SHIROKURO

Extreme tegenstelling in pakkende beelden ****

uit: Trouw 17/6/2013

Nicole Beutler spreekt graag van 'Gesamtkunstwerken' als zij het over haar werk heeft. Alle ingrediënten die de choreografe tot haar beschikking heeft, vervlecht ze tot een intelligent bouwwerk van zintuiglijke ervaring. Voor het dansconcert 'Shirokuro' ging zij met lichtontwerper Jean Kalman en pianiste Tomoko Mukaiyama een samenwerking aan. Door te kiezen voor die laatste heeft Beutler het voor zichzelf in zekere zin iets gemakkelijker gemaakt dan in eerder werk. Want Mukaiyama, in de...

SHIROKURO

Dansen in de schaduw van je evenknie ****

uit: Theaterkrant 30/1/2013

Duisternis versus licht, geluid versus stilte, speelse humor versus rigiditeit; de voorstelling Shirokuro speelt met uitersten. Shirokuro, dat letterlijk zwart-wit betekent, is een cocreatie van pianiste en beeldend kunstenaar Tomoko Mukaiyama, choreograaf Nicole Beutler en lichtontwerper Jean Kalman. De driftige compromisloze muziek van de Russische componiste Galina Oelstvolskaja is leidraad. Shirokuro is een esthetische ervaring vol pathos met af en toe een tedere knipoog.

...
Les Sylphides

Les Sylphides

uit: Marcelle Schots, Theatermaker

De klassieke bewegingsfrasen, die meestal van afstand op een groot toneel worden aanschouwd, krijgen hierdoor een kwetsbaarder karakter, zoals wanneer een danseres zich laat ondersteunen door een toeschouwer. Maar tegelijkertijd onderstreept de voorstelling ook de virtuositeit van de vorm. Deze combinatie laat een ander licht schijnen op de klassieke dans en resulteert in een intieme en zeer fascinerende ervaring.

© Marcelle Schots

Les Sylphides

Is dit wel dans?

uit: Trouw 17/4/2008

Niet wéér de zoveelste abstracte moderne dansvoorstelling. Springdance in Utrecht wil juist het niet-bevestigen van wat er al is.

Choreografe Nicole Beutler vergelijkt haar visie op dans met het doorsnijden van een appel. "Je doet dat altijd automatisch in de lengte. Je hebt daarmee een vaststaand beeld van hoe de binnenkant eruitziet: een soort hart. Maar als je die conventie loslaat en de appel in de breedte doorsnijdt, zie je opeens een heel andere kernvorm: een ster.”

...
Cadavre Exquis

Estafettevoorstelling boeit van begin tot eind ***

uit: Theaterkrant 26/9/2012

Bij wijze van experiment nodigde theatergroep Kassys drie andere theatermakers uit om samen een voorstelling te maken volgens het principe van een ‘cadavre exquis’. Iedere maker borduurde voort op de laatste zestig seconden van het voorgaande deel. Het resultaat is een veelvormige, verrassende en humoristische voorstelling.

In het eerste deel, in regie van Liesbeth Gritter van Kassys, zien we op een projectiescherm hoe vier vreemden elkaar tegenkomen en – zonder een woord te...

The premise of Dutch company Kassys' Cadavre Exquis appears simple: four theatre companies contribute one performer and one director each to the creation of a new work of theatre, to be composed in four separate segments of 15 minutes each.

The complicating factors unfold from here. The performers are from four different countries and four entirely different working methodologies. While the performers are housed together over the 10 weeks of the work's development, the four...

Cadavre Exquis

Surrealist Games: Cadavre Exquis by Kassys

uit: Onestoparts.com 13/9/2012

This quirky experiment in theatrical form and content is steeped in surrealist history and European intellectualism. However, in practice Kassys have produced nothing so heavy; Cadavre Exquis is a rapid journey through pathos and innocence via various visual jokes, performed by four pleasingly-naive characters who seem almost as surprised by the twists and turns of the production as the audience.

Conceived by Kassys' Liesbeth Gritter, this production - as she charmingly explains...

Lost Is My Quiet Forever

Bombastisch barok blijft hangen

uit: 8weekly.com 2/10/2008

Nicole Beutler, afkomstig van de School Voor Nieuwe Dansontwikkeling brengt na The exact position of things (2005) en Enter Ghost (2006) het laatste deel van haar trilogie: Lost is my quiet forever. In deze voorstelling zet ze haar fascinatie voor de omgang met theater voort. Ook onderzoekt ze wederom de relatie tussen performer en toeschouwer, ditmaal met een misinterpretatie van een barokopera. Je ziet vlagen uit voorbijgaande tijden, waarbij de codes steeds opnieuw worden bevraagd....

Lost Is My Quiet Forever

Tornen aan de oprechtheid van de emotie in overdadige dans ****

uit: Volkskrant 22/9/2008

Overdaad, dat was de weg. Met grootse gebaren, extreme klanken en weelderige aankleding moest het toch lukken om de emoties naar de keel te laten vliegen....

Na in een prettig alles en niets getrokken te zijn door een countertenor die in het aardedonker stelt dat ‘one charming night, gives more delight than a hundred lucky days’, is het tijd voor wat reuring in de tent. Alsof je opeens in het felle zonlicht kijkt, trekken drie mannen en twee vrouwen in huppeldraf voorbij. Even nog...