The Re-invention of Ellen Edinoff

Solo uit 5: ECHO

Een ode aan het radicale, performatieve werk van Ellen Edinoff die in de jaren zeventig met haar partner Koert Stuyf de conventies van de danskunst in Nederland opblies. Wat Ellen Edinoff destijds teweegbracht bij de toeschouwer heeft choreograaf Beutler verwerkt in een tekst voor Hillary Blake Firestone. De danseres is hier medium en muze tegelijk: ze staat trots en naakt, op hakken, gehuld in een transparant gewaad. Ze spreekt, beschrijft, herhaalt en transformeert. Steeds vrijer en uitzinniger. Door ragfijne sluiers heen vangen we glimpen van vroeger op. Al spelend met een roze verentooi citeert Blake Firestone losgeknipte zinnen uit recensies en krantenberichten over Edinoff's werk: “There is no such thing as lost time.” Een vurige evocatie van het verleden in 'cut-and-paste' die gaandeweg poëtischer wordt.

Heruitvinden: Iets opnieuw uitvinden is een manier om een werk uit het verleden te deconstrueren, uitgewerkt via een analyse van primaire bronnen […]. Deze deconstructie heeft niet als doel om werk van vroeger in het heden te reproduceren, maar ondersteunt de creatie van een nieuw werk en vormt een mogelijkheid voor het via choreografie opnieuw bestuderen van historische bronnen. (Maaike Bleeker, (Un)Covering Artistic Thought Unfolding, 2013)

Ellen Edinoff & Koert Stuyf: Kunstenaarskoppel dat in de jaren ’70 de krijtlijnen van dans als kunstvorm hertekenden door hun erg onconventionele dansvoorstellingen. De van oorsprong New Yorkse Edinoff was geschoold door Martha Graham en kwam met de Nederlande ‘ruimtekunstenaar’ Koert Stuyf terug naar Amsterdam, waar ze in 1962 de Stichting Eigentijdse Dans oprichtten. Hun voorstellingen waren ‘Gesamtkunstwerken’ en werden gretig bezocht door heel kunstminnend Amsterdam en een jubelende pers. Door subsidieproblemen verdwenen ze van de radar wat hen een bijna mythische status opleverde. In 2012 danste Edinoff een eenmalige solo in de Stadsschouwburg Amsterdam. Niet lang daarna stierf ze.

5: ECHO: In haar ontdekkingsreis door de geschiedenis van de dans nam Nicole Beutler choreografieën van Michel Fokine en Lucinda Childs onder handen in haar voorstellingen Les Sylphides (2007) en 2: Dialogue with Lucinda (2010). Met 5: ECHO grijpt zij terug op de Nederlandse dansgeschiedenis en liet ze zich inspireren door het werk van Ellen Edinoff en Koert Stuyf en de magische cirkeldans ‘Vermiljoen’ (1977) van Bianca van Dillen. De voorstelling bestaat uit drie delen; tijdens Polyphonic Songs wordt het eerste deel getoond. 5: ECHO werd gemaakt in samenwerking met ICKamsterdam en ging in 2014 in première.

Credits:
Concept / regie / choreografie / tekstbewerking: Nicole Beutler
Geïnspireerd door het werk van: Ellen Edinoff & Koert Stuyf
Performance: Hillary Blake Firestone
Choreografie gecreëerd in samenwerking met: Kelly Hirina
Muziek: Gary Shepherd
Kostuum: Jessica Helbach
Dramaturgisch advies: Bojana Mladenovic, Felix Ritter
Productie: Nicole Beutler Projects
Met dank aan: ICKamsterdam

Polyphonic Songs
Deze solo uit 5: ECHO door Hillary Blake Firestone wordt opgevoerd tijdens Polyphonic Songs, een tiendaags programma in samenwerking met Veem House for Performance. Een uiting van onze doorgaande dialoog met verwante performancemakers in Amsterdam van verschillende generaties. Januari 2020: veem.house

"Everyone has their own voice.
How do we listen to all these voices?
How can we sing together with different voices?"

▲ eerdere speeldata
▼ eerdere speeldata
2020
jan18
The Re-invention of Ellen Edinoff
Veem House for Performance Veem House for Performance, Amsterdam