PAPIER IN BEWEGING

auteur: Mr. Motley | Wieke Teselink - 05 May 2015
Een artikel over de boekjes bij onze voorstellingen. Allemaal ontworpen door Connie Nijman. Bij de deuren naar de zaal ontvangt elke toeschouwer een klein boekje. In het begin was er niks. Woorden in zwarte inkt vullen de zwartmatte voorpagina van het kleine boekje. De woordenreeks start met niks, helemaal niks, de kleur blauw wordt als het eerste ‘iets’ genoemd. Het proces wat daarop volgt probeert de woordenstroom in losse woorden te beschrijven, wat eigenlijk niet te beschrijven valt: het ontstaan van de wereld. In de dansvoorstelling 3: The Garden van Nicole Beutler wordt de woordenstroom uit het boekje uitgesproken door een Belgische ...
Nicole Beutler (choreografe) en Felix Ritter (dramaturg) vertellen over de inspiratiebronnen die hebben geleid tot 3: THE GARDEN, een onderzoek naar de scheiding tussen natuur en cultuur. 3: THE GARDEN was van 15 tot en met 19 maart 2011 te zien in Frascati Theater, Amsterdam. Natuurfilosofie NB: “Ik kom van een humanistisch gymnasium, dus ik ben gewend om terug te kijken naar oude bronnen. Daarom ben ik voor deze voorstelling gaan kijken naar de presocratische natuurfilosofen. Pythagoras, Parmenides en Anaxagoras zijn belangrijk geweest. De natuurfilosofen hebben geprobeerd om het functioneren van de wereld te vangen in woorden. Zo hebben ze bijvoorbeeld geprobeerd ...

On making art in the present tense

auteur: Alena Alexandrova
A reflection on the lecture series THE OLD BRAND NEW Repositioning I am sitting in the Stadsschouwburg in Amsterdam and the main hall is full. What I am about to see, however, is not exactly a dance or theatre performance. Instead, I will hear a lecture on making art from the very stage that usually hosts it. At the heart of the lecture series is the notion of the “new”, in several variations: new idealism, new beauty, new virtuosity, new knowledge, new subversion, new centre and the meaning of new. These issues are framed by the title of the lecture series – The ...

Ghostly

auteur: André Lepecki
adressed to its dedicated readers; preceded by three necessary warnings and two preliminary definitions, followed by a discussion on the social aspects of the ghostly, its politics, an unexpected diversion, and concluding with some remarks on the ghostly in dance. A. Three necessary warnings Some warnings are in order, dear Reader, so we may begin. The first warning is that I will be writing here about the ghost and the ghostly (and rest assured that I will be defining these terms in a moment) thanks to three main sources of inspiration. Source 1 is my involvement with dance theory and history by the way of ...

BEING (T)HERE

auteur: Igor Dobricic
A text in response to our work on The exact position of things. for Hester and Esther They are clinging to what they are used to as if there is nothing else to preserve them but the habit of the days. They are repeating what they know as if there is nothing else to be known but what they can copy from each other. And yet they are loosing it. Between each repetition something is lost and every time the cycle starts again there is less and less to cling on. As if there is a hole in the fabric of time ...

Teasing the strip. An attempt at surfacing.

auteur: writer/choreographer Martin Nachbar
Prologue When Neneh Cherry did a cover version of “I want you under my skin”, the video showed a dancer all dressed in black latex, dancing in between two massive, black loudspeakers. The dancer’s sex remained invisible. It went through an exotic dancing routine with a chair, following the heavy, rhythmic bass coming out of the loudspeakers on either side. The totally dressed and hairless dancer got under my skin each time I watched the video. But nothing of the dance seemed more than skin deep. The dancer represented a black version of the mannequin, no holes to enter its body. What ...

Een intellectuele benadering van dans

auteur: Francine van der Wiel
Nicole Beutler zoekt in haar choreografieën aansluiting in disciplines buiten de kunst. Misschien hebben toeschouwers zich nog nooit zo gewaardeerd gevoeld als vorig jaar tijdens een voorstelling van Nicole Beutler. „Zonder jouw aanwezigheid zouden we tegen een muur spreken. Jij maakt het hier compleet!”, spraken de jonge performers van het Leuvense gezelschap fABULEUS. Met wijd opengesperde ogen, een uitnodigende glimlach, zonder voorbehoud (én zonder vierde wand) communiceerden zij met het publiek. Vanaf het podium stuurden ze de ene aanhankelijkheidsbetuiging na de andere uiting van appreciatie richting zaal. „Ik zeg ja tegen jou. Zeg jij ook ja tegen mij?” „Ik zie je graag.” „Blijf, ...
Volgens Peggy Phelan is verdwijning het wezenskenmerk bij uitstek van performances. Maar wat impliceert haar stelling – “Performance’s only life is in the present.”(1) – voor de toekomst van eigentijdse performances? Voor het voortleven van performances uit het verleden? In deze bijdrage tracht ik een antwoord op deze vragen te formuleren door drie verschillende benaderingswijzen te onderzoeken in onze omgang met de erfenis van innovaties uit het verleden*. Deze respectievelijk resolute afwijzing, reconstructieve heropvoering en ge(mis)interpreteerde ‘verzoening’ met het heden, werk ik uit aan de hand van enkele danstheatervoorstellingen van Nicole Beutler (München, 1969). In wat volgt zal ik middels ...